ostatnia aktualizacja: 16-05-2012, 19:05
„Moje pejzaże” wystawa malerstwa prof. Marka Kwiatkowskiego
Kontakt:
DOM KULTURY „ZACISZE” W DZIELNICY TARGÓWEK M.ST.WARSZAWY
ul. Blokowa 1, 03-641 Warszawa
tel. 22 679 84 69, 22 679 84 69, 22 743 87 10
sekretariat@zacisze.waw.pl
Marek Kwiatkowski, ur. 1930 r.
Profesor historii sztuki, muzeolog, animator życia kulturalnego, malarz. Od blisko pół wieku związany z Łazienkami Królewskimi, najpierw jako kurator, a od 1986 r. – dyrektor. Autor setek publikacji oraz kilkunastu książek poświęconych sztuce i dziejom Warszawy. Nagradzany za niestrudzoną, długoletnią ochronę zabytków polskiego dziedzictwa narodowego m.in. laureat Nagrody im. św. Brata Alberta (2000) oraz Dorocznej Nagrody Ministra (2005).
Za kolejne dzieło swego życia uważa ratowanie drewnianej architektury Podlasia. Odrestaurował XVIII-wieczny dwór w Suchej, gdzie stworzył prywatne Muzeum Architektury Drewnianej Regionu Siedleckiego. Do skansenu sprowadził ok. 20 unikatowych obiektów z podlaskich wsi i miasteczek.
Jego zasługą jest scalenie unikatowego zespołu pałacowo-parkowego Łazienki Królewskie i przywrócenie mu dawnej świetności, jako symbolu dziejów historycznych i narodowych. Profesor przypomina, że „Warszawa to Łazienki, a Łazienki to Warszawa. Zwłaszcza, że tu zaczęła się historia miasta. Na wzgórzu ponad Starą Pomarańczarnią był gród Jazdowski i z tym miejscem jest związana pierwsza wiadomość historyczna o Łazienkach. Był to rok 1262.”
Drugim wielkim projektem było założenie Skansenu w Suchej. Prof. Marek Kwiatkowski zakupił posiadłość ze zrujnowanym dworem Cieszkowskich. Jego odbudowa i „renowacja” parku trwała cztery lata, do 1993 r. Część pomieszczeń, wyposażonych w dawne sprzęty, udostępniono zwiedzającym. Znajdują się tam również pamiątki po urodzonym we dworze filozofie i polityku – Auguście Cieszkowskim.
Zespół stanowi czterech znanych i cenionych „weteranów” starego dobrego jazzu –jazzu tradycyjnego. DWJ prezentuje tzw. biały dixieland (z lat 20-40) z jego światowymi standardami (w tym bluesy, ballady, stompy itp.), np. New Orleans, Some of These Days, What a Wonderful World, Rosetta, Storyville Blues…
W korzeniach tej muzyki słuchający odnajdą najżywsze i najprawdziwsze związki z kolebką muzyki jazzowej: Nowym Orleanem i Chicago. Muzycy grają także muzykę przedwojennej Warszawy w stylu Dixie.
Muzycy DWJ przed laty byli członkami znakomitych zespołów warszawskich m.in. takich jak „Hagaw”, „Vistula River Brass Band”, „Gold Washboard” czy „Blues Fellows”. Występowali z sukcesami na festiwalach w kraju i zagranicą, uczestniczyli w nagraniach płytowych.
Należy z sympatią wspomnieć o kilku znanych muzykach dixielandowych, którzy gościnnie wystąpili w DWJ, byli to m.in. Jerzy Kuszakiewicz (tp i co), Andrzej „snajper” Jastrzębski (Tb), Ludwik Kaczmarski (cl), Krzysztof „jenerał” Marszałek (bj), Ireneusz Kozłowski (bs).
„Muzyka jest dla nas sposobem na życie, jest naszą pasją, towarzyszy nam już od ponad czterdziestu lat. Zadowolony odbiorca przynosi nam satysfakcję i poczucie dobrze wykonanej pracy” – wyznają członkowie DWJ.
Wieloletnie doświadczenie pozwala muzykom zaspokoić gusta koneserów, tworzyć dobry nastrój.
Zespół dba o wizerunek odpowiedni do epoki, z której ta muzyka się wywodzi.
Skład zespołu: Stefan Woźniakowski – trąbka, śpiew, Andrzej „Bigol” Bigolas – klarnet, śpiew, Włodzimierz Halik – saksofon basowy, Zygmunt K. Jagodziński – banjo, śpiew.
dixi jazzmen
